Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ekwipunek

2 marca 2020

NR 38 (Marzec 2020)

Chwyt kierownicy

39

Na początku mało kto zwraca na nie uwagę. Wybierając rower, koncentrujemy się na ważniejszych aspektach – i słusznie, nierozsądnie jest bowiem uzależniać decyzję zakupu wartego kilka czy kilkanaście tysięcy złotych roweru od tego, czy pasuje nam komponent za kilkadziesiąt złotych.

Jednak kiedy ekscytacja zakupem już minie i pierwsze jazdy mamy za sobą, warto się zastanowić, czy seryjnie zamontowane chwyty odpowiadają potrzebom. Wbrew pozorom rola tego niepozornego elementu jest bardzo istotna. Po pierwsze, są bezpośrednim punktem podparcia ciała rowerzysty, decydującym nie tylko o komforcie, jak siodełko, ale także o bezpieczeństwie jazdy. Gripy zapewniają zarówno właściwy chwyt, jak i dostarczają informację zwrotną dotycząca nawierz­chni czy przyczepności. Niedopasowana do budowy dłoni średnica czy przesadna twardość lub miękkość zaburzają „czucie” roweru. Chwyty, które zaczynają się lepić do ręki czy rękawiczek w wyniku wypalenia słońcem, wywołują niesmak oraz szkodzą wizerunkowi roweru. Chwyty, które nie trzymają się pewnie na kierownicy i np. zaczynają się obracać pod wpływem wilgoci są po prostu niebezpieczne! Zamiana nie jest kosztowna i nie warto z nią zwlekać, jeżeli wydaję się potrzebna. Tym bardziej, że nawet dobre gripy nie są wieczne i często po sezonie tracą właściwości, a uszkodzić je można także wtedy, gdy rower wywróci się na kierownicę.

Większość cech, jakimi można opisać chwyty, należy zaklasyfikować do podlegających osobistym preferencjom. Nie można wskazać, że lepsze są cieńsze czy grubsze, bo każdy będzie dobierał je do rozmiaru dłoni oraz tego, jakie lubi. To samo dotyczy twardości: bardziej mięsiste będą lepiej tłumiły drgania, ale mogą też wpływać negatywnie na wspomniane czucie kierownicy, dlatego są rowerzyści, którzy wolą twardsze, więc każdy wybierze według własnych preferencji. Również kształt, wielkość i rodzaj wzoru, jakim pokryta jest powierzchnia chwytu, jest elementem indywidualnym. W teorii te, które są pokryte „bieżnikiem”, powinny lepiej trzymać się dłoni niż wersje gładkie. Ale trzymanie zależy także od rodzaju materiału i nierzadko gładki chwyt wykonany z wysokiej jakości silikonu zapewnia lepsze trzymanie niż tani „rzeźbiony” model wytworzony z twardej gumy kiepskiej jakości. 

Budowa


Zgromadzone przez nas chwyty podzieliliśmy na dwie grupy. Pierwsza to chwyty naciągane na kierownicę, których pewność osadzenia jest zależna od siły i jakości przylegania materiału, z jakiego są wykonane. Ich wewnętrzna średnica jest znacznie mniejsza niż końcówki kierownicy, co oznacza, że ich założenie (a także zdjęcie) wymaga trochę więcej wysiłku oraz sposobu. Warto się w tym celu zaopatrzyć w strzykawkę z cienką igłą, która pozwoli nam wstrzykiwać wodę w przestrzeń między chwytem a powierzchnią kierownicy w czasie zakładania. absoluteBlack zaleca nawet użycie płynu do naczyń, ale my radzimy, żeby, jeśli tylko to możliwe, zakładać na samej wodzie. Z płynem nigdy nie wiadomo, czy odparuje w całości, ponieważ jeżeli nie odparuje, to po nawilżeniu chwyty mogą „zjechać” z kierownicy w najmniej oczekiwanym momencie. ESI do montażu swoich silikonowych gripów zaleca użycie alkoholu izopropylowego i nasze doświadczenie potwierdza, że wiedzą, co mówią. Drugą grupą są chwyty mocowane za pomocą obejm skręcanych śrubami. Komfort ich zakładania i zdejmowania jest nieporównywalnie większy, a skręcane obejmy dają 100% pewność trzymania w każdych warunkach oraz sporą odporność na uszkodzenia w wypadku uderzenia końcówką kierownicy. Dlatego chwyty tego typu można spotkać praktycznie we wszystkich rowerach przeznaczonych do agresywniejszej jazdy. Wadą jest większa masa i mniejsza ilość amortyzującego materiału.  

Materiał


Można powiedzieć, że jest najważniejszy, bo od niego zależy większość cech chwytów: pewność chwytu, trwałość, komfort trzymania oraz pochłaniania drgań, a także masa. Możemy wyróżnić trzy podstawowe materiały, z których najpopularniejsze są mieszanki gumy. Należy do nich Kraton – termoplastyczna guma polimerowa o wysokiej odporności na pękanie i wycieranie. Charakteryzuje się dobrą przyczepnością do ręki i tłumieniem drgań. W procesie produkcji materiał ten można dowolnie formować, nadając faktury antypoślizgowe. Drugim bardzo popularnym materiałem jest silikon. Bardzo miły w dotyku, zapewniający fenomenalną przyczepność nawet w warunkach wysokiej wilgotności oraz dobre tłumienie drgań. Silikonu nie daje się tak łatwo formować jak gumy, dlatego gripy silikonowe są gładkie i najczęściej mają najmniejszą średnicę. Silikon jest też relatywnie ciężki. Trzecim materiałem jest pianka – bardzo lekka, miękka i dobrze amortyzująca, ale też najmniej wytrzymała mechanicznie i podatna na przenikanie wilgoci, co prowadzi do obracania się chwytów.

Twardość i faktura


Dla wszystkich chwytów dokonaliśmy pomiarów twardości za pomocą durometru typu A. Wyniki podajemy w skali Shora A (ShA), która jest wykorzystywana do pomiaru materiałów niemetalowych: gumy, elastomerów, materiałów polimerowych czy tworzyw sztucznych. Skala obejmuje wartości od 0 do 100, z czego materiały bardzo miękkie mają wartość bliską zeru, np. twardość żelka Haribo wynosi około 10 ShA a...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "bikeBoard"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych...
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy